Maaşı Belediyeden, Ünü Sosyal Medyadan: Bu Gazetecilik mi?

Son günlerde “sosyal medyadan gazetecilik” adı altında ortaya çıkan tablo, mesleğin itibarını yerle bir eden bir seviyeye gelmiş durumda. Özellikle de kamu görevi ile sözde gazeteciliği aynı potada eritmeye çalışanlar, bu çürümüşlüğün en net örneklerinden biri.

Düşünün: Bir kişi Aksaray Belediyesi’nde görev yapıyor, maaşını belediyeden alıyor, ulaşımını ve imkânlarını kamu kaynaklarıyla sağlıyor, ama belediyedeki asli görevinden çok, sosyal medyada “gazeteci” kimliğiyle boy göstermeye çalışıyor. Bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu? Kamu personeli misin, gazeteci misin? İkisini birden “işine geldiği gibi” oynamak, düpedüz etik bir sorundur.

Gazetecilik; bağımsızlık ister, mesafe ister, kamu gücüne yaslanmamayı gerektirir. Belediyenin imkânlarıyla sahaya çıkıp, sonra da kendini tarafsız gazeteci gibi pazarlamak, ne gazeteciliktir ne de masum bir heves. Bu, en hafif tabirle çıkar çatışmasıdır, daha açık konuşmak gerekirse kamuoyunu kandırma çabasıdır.

Asıl mesele şu: Belediyede çalışırken belediyeyi, yerel siyaseti ya da kamuoyunu “gazetecilik” kisvesi altında yönlendirmeye çalışmak, hem kamu görevine hem de basın mesleğine ihanettir. Sosyal medyada birkaç paylaşım yapmak, birkaç video çekmek kimseyi gazeteci yapmaz. Hele ki arkasında belediye kartı, belediye aracı, belediye maaşı varken…

Bu tarz kişiler ne yazık ki gerçek gazetecilerin emeğini değersizleştiriyor, mesleği oyuncak haline getiriyor. Kamuoyunun artık şunu net şekilde sorgulaması gerekiyor:
Bu kişi belediyenin personeli mi, yoksa bağımsız bir gazeteci mi? Eğer belediye personeliyse, neden enerjisini asli görevine değil de vitrin gazeteciliğine harcıyor? Eğer gazeteciyse, belediyenin imkânlarıyla ne işi var?

Kısacası; iki sandalyeye birden oturmaya çalışanlar, eninde sonunda yere düşer. Kamu kaynaklarını kullanıp kişisel vitrinini parlatmaya çalışan bu “yeni nesil gazetecilik oyunu”nun adı nettir: Gazetecilik değil, rol yapmaktır.