Haber Olmasını İstemedi… İşte Tam da Bu Yüzden Yazdım

Mahalle Mahalle Umut Dağıtan Hanımağa Haber Olmasını İstemedi… İşte Tam da Bu Yüzden Yazdım.
Bazı iyilikler vardır…
Sessiz yapılır. Göğe değil, kalbe yazılır.

Ve bazı insanlar vardır…
Görünmek istemez. Alkış istemez. Bilinmek istemez. Sadece bir kapıyı çalıp, bir gönle dokunup sessizce geri dönmek ister.

Bugün böyle bir iyiliğe şahit oldum.
Ve açıkçası içim hem ısındı… hem burkuldu.

Aksaray Girişimci İş Kadınları Derneği bu yıl yine sessiz ama büyük bir adım attı. Başkanlığını, vakarı ve merhametiyle adeta bir Hanımağa duruşu taşıyan Hatice Şahin Eroğlu yürütüyor.

O ve kıymetli yönetim kurulu üyeleri, Aksaray’daki 48 mahallede kapı kapı dolaştı. Liste başından değil… Uzaktan değil… Bizzat.

Çalınan kapıların ardında yaşayan insanların toplamı 500’e ulaştı.

Belki bir evde üç kişiydi…
Belki bir evde bir anne ve iki çocuğu…
Belki bir başka evde yalnız bir yaşlı…

Ama toplamda 500 insanın hayatına dokunuldu.

Ve aslında çalınan kapılar değil, yorgun yüreklerdi.

Belki o kapının ardında, çocuğuna akşam ne pişireceğini düşünen bir anne vardı.
Belki ay sonunu nasıl getireceğini hesaplayan bir baba.
Belki de kimsenin artık hatırlamadığını düşünen bir yaşlı…

Bir kapı çalındı.
Ve birileri “Unutulmadınız” dedi.

Günümüzde yardım çoğu zaman fotoğraf karelerine sığdırılıyor. Alkış kadar görünür oldukça değerli sanılıyor.

Oysa burada başka bir şey var.
Burada reklam yok.
Burada gösteriş yok.
Burada sadece insan var.

Hatice Şahin Eroğlu Hanımağa ile telefonda konuştuğumda sesi sakindi ama kararlıydı:
“Bunu haber yapmayın. Yardım haber konusu değildir.”

Bu cümleyi duyduğumda içim titredi.

Çünkü o cümlede kibir yoktu.
Sadece mahcubiyet vardı.
Sadece samimiyet vardı.

Ama bazen bazı iyilikler saklı kalmamalı. Övünmek için değil… Başkalarına da cesaret olsun diye. Çünkü bu şehir hâlâ iyi insanların var olduğunu bilmeye muhtaç.

500 insan…

Bir sayı gibi görünebilir. Ama her biri ayrı bir hayat. Ayrı bir mücadele. Ayrı bir dua.

Hatice Şahin Eroğlu Hanımağa’nın en kıymetli tarafı yardımın şeklinde gizli. Onur kırmadan. Kimseyi teşhir etmeden. Minnet altında bırakmadan. İnsana insanca dokunarak.

Gerçek iyilik işte budur.

Biliyorum, bu yazıyı okuduğunda bana sitem edecek. Çünkü o yaptığı iyiliğin konuşulmasını istemeyenlerden.

Ama bu bir haber değil.
Bu bir teşekkür.
Bu bir vefa.
Bu bir şehrin vicdanına düşülen nottur.

Aksaray’da bu yıl 48 mahallede çalınan kapıların ardında toplam 500 insan vardı.
Belki kimse görmedi.
Belki kimse duymadı.

Ama o evlerin içinde gözleri dolan insanlar vardı.
Ve belki de en kıymetlisi… edilen dualar vardı.

Bazen bir şehri ayakta tutan şey büyük binalar değil; böyle sessiz, görünmeyen iyiliklerdir.

Hatice Şahin Eroğlu Hanımağa ve yönetimini yürekten tebrik ediyorum.

Çünkü bazı insanlar konuşarak değil…
Bir kapıyı usulca çalıp, geriye bir dua bırakarak iz bırakır.