Patlama riski biliniyordu: Oba Makarna davasında gerekçeli karar açıklandı

Yerel Haberler - 03.11.2025 - 12:08

SAKARYA-BHA

Mahkeme, fabrikanın geçmişte de benzer riskler taşıdığına dikkat çekerek, “Patlama riskine karşı gerekli dikkat ve özen gösterilmedi” değerlendirmesinde bulundu.

Sakarya 7. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 72 sayfalık gerekçeli kararına göre; Fabrika Müdürü V.U. ve patlamadan korunma dokümanı hazırlayıcısı İ.B. 11 yıl 8 ay, iş güvenliği uzmanı D.T., elektrik bakım sorumlusu Y.T. ve değirmen sorumlusu Ö.K. 8 yıl 4 ay, idari işler sorumlusu C.B. ise 3 yıl 4 ay hapis cezasına çarptırılmıştı.

“Toz birikimi yangını büyüttü”

Gerekçede, patlamadan kısa süre önce “tozlu ortamda kıvılcım çıkarabilecek spiral kesim işlemi” yapıldığı, fabrikanın temizlik planlarının yetersiz olduğu ve toz sensörlerinin bulunmadığı belirtildi. “Patlamadan korunma dokümanı”nın da mevcut temizlik durumuyla örtüşmediği, bu nedenle önleyici tedbirlerin etkin biçimde uygulanmadığı vurgulandı.

Mahkeme, fabrikanın geçmişte de elektrik kaynaklı yangınlar yaşadığına dikkat çekerek, “denetim ve kontrol mekanizmalarının yetersiz çalıştığını” tespit etti. Ayrıca, elektrik panolarının kapaklarının açık bırakılması nedeniyle panolarda yoğun toz birikimi oluştuğu, pano içlerinde poşet ve yabancı cisimlerin bulunduğunun da incelemelerde ortaya çıktığı aktarıldı.

“Kıvılcımdan yayılan toz patlaması”

Kararda, patlamanın Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 13. maddesi kapsamında iş kazası olarak değerlendirildiği belirtildi. Olayın teknik oluşumuna ilişkin şu tespitlere yer verildi:

“Patlamanın değirmen bölümünün zemin katında yaklaşık bir saniye içinde meydana geldiği, yangına neden olan kaynak noktanın zemin katta bulunan elektrik panolarında oluşan kısa devreyle başladığı, burada çıkan kıvılcımın ortamdaki yoğun un tozunu tutuşturduğu ve bu tutuşmanın toz patlaması şeklinde tüm bölgeye yayıldığı anlaşılmıştır.”

Bilirkişi raporu belirleyici oldu

Mahkeme, bilirkişi raporunun “olayın oluş şekli, teknik nedenler ve sorumlulukların belirlenmesi” açısından yeterli bulunduğunu, tarafların itirazlarının raporun esasını sarsacak nitelikte olmadığını belirtti. Raporda V.U. ve İ.B.’nin birinci derece, D.T., Ö.K., Y.T. ve C.B.’nin ise ikinci derece sorumlu olduğunun altı çizildi.