GAZETECİ SEVİCİLERE..!

Köşe Yazarları - 11.01.2017 - 13:04

Yazmak ve yazmamak arası bir şeyler karalayacağım. Kiminizin hoşuna gidip kiminizin gitmese de … Gazeteci olmak zor iş vesselam… Ne İsa’ya, ne Musa’ya yaranamamak gibi. Basın özgürdür, basın birinci güçtür sözleri de yıllardır döner durur havada. Bakmayın siz öyle külhan beyi gibi hakkımızda atılan nağralara …. Ayağına basıldığında hepsi “emir demiri” kesiliyor karşımızda… Her defasında 10 Ocak’larımız kutlanıyor. Ha hatırlanmakta güzel yılda bir kez de olsa… Basın bizim için önemli, basın olmazsa olmazımız, basının gücü yadsınamaz … Doğru söze ne hacet lakin sözüm gazeteci sevicilere..! Günlük haber akışında çoğu zaman yemek yemeyi unuttuğumuz, özel işlerimizi hep ertelediğimiz, hastayken bile alınmış randevumuzu erteleyip haber çıktı yarına giderim dediğimiz , ödenmesi gereken faturaları bankada otomatik talimatımız yoksa son gününde vakit olmadığı için yatıramadığımız, ailemizden çok habere konu olanları gördüğümüz, klavye aramızda kopmaz bir bağ kurduğumuz, deklanşörle aramızda yaşadığımız kavga ve basım saatinde elimizdeki kumdan dağı devirip ertesi gün yeniden kum taneleri ile dağ yapmaya çalıştığımız gazetecilik…. Kaç yılı, kaç haber arşivini geride bıraktığımı hatırlamıyorum bile. Mesleğe ilk başladığım gün hariç… Yeni bir Haberin verdiği heyecanla koşar adım arşınladığımız sokak, cadde, dağ tepe tarla her neresi varsa koşulacak daha… Her geçen yıl bir önceki yıla göre teknolojik olarak ilerlese de habercilik her geçen gün daha da geriliyor. Akıllı telefonlarla çekilen görüntüler, sosyal medya , whatsap haber ihbar hatları , mailler vs… uzayıp gidiyor liste … Saatlerce seçim sonuçlarını beklediğimiz sabahın alaca karanlığı, polisiye olaylarda saatlerce adliye kapsısında beklediğimiz yerleştirmesi 5 dakikalık bir fotoğraf karesi… Kolay iş değil o kadar gazetecilik, sosyal medyadan iki satır karalamakla gazeteci olunmuyor. Meslekte yılları geride bırakırken 10 Ocak Çalışan Gazeteciler Günü’müz kutlu olsun. Mesleğimize saygı duyan, yerse de övse de kalemimize dokunmayanların günümüzü hatırlaması dileğiyle….